I really dont know why and how i let my hopes rise. I'm tired of being disappointed.

No one really understands. Fixing it proving that it can be fix. Proving that i can fix the broken. But in reality i can't. Was so happy, so excited, so nervous, so disappointed. I prayed, i wished, i hoped. I'm still crushed.

I don't wanna give up, but i don't wish to be broken everytime i fail.

I said i will and i will.

Κάθισα, και αφήστε την πτώση δακρύων. Δεν μπορεί να βοηθήσει Αισθανόμουν άχρηστος, δεν μπορεί να βοηθήσει το αίσθημα είμαι τόσο μόνος σε αυτόν τον κόσμο. Λοξοτομήστε σκέψης βοήθεια .. Κανείς δεν είναι gonna καταλάβει, κανείς δεν θα βοηθήσει. Ούτε καν ο Θεός.